Tussen de in- en uitademing ligt de stilte, de transformatie

Gepubliceerd op 21 oktober 2020 om 10:22

Wanneer je in een crisis zit, teveel in de zorgen of de angst, dan is je aandacht richten op de adembeweging een hele goede manier om het hoofd tot rust te brengen.  Daarbij zeg ik al vaker: we 'halen' geen adem. De adem is er altijd al! Via de atmosferische druk wordt er door ons heen geademd. (En door yogahoudingen te doen maak je o.a. ook de ademspieren soepel, waardoor de adem ook goed door het lichaam kan gaan). Ademen is een van de belangrijkste dingen die het lichaam overeind houdt. Zowel door de zuurstof maar ook door de energie (prana is energie die binnenkomt, en apana is energie die je loslaat.).


De zuurstof die we binnenkrijgen door in te ademen stuurt een heleboel van de dagelijkse functies aan, van de spijsvertering tot het denken. Door uit te ademen laten we alles los van wat we niet meer bij ons hoeven te houden. Het heeft als het ware een ontgiftende werking.
Het is iets waar we vaak niet bij stilstaan en we doen het het vooral vaak op de automatische piloot, maar als we willen, kunnen we onze ademhaling ook beïnvloeden. Door bewust te ademen maak je hem rustiger. Door hem rustiger te maken worden ook de hersengolven rustiger. En vandaaruit wordt het lichaam rustiger, met al zijn automatische processen (autonome zenuwstelsel).


Aandacht voor de ademhalng is een van de belangrijkste onderdelen van yoga. In yoga is daar een Sankriet naam voor ademhalen en dat is pranayama genoemd. Het bekent  ‘de verlenging van de ademhaling en de beheersing ervan’.

Pranayama bestaat uit een ‘subtiele inademing (pu¯raka), uitademing (rechaka) en het vasthouden van de ademhaling (kumbhaka). Pu¯raka
stimuleert het systeem, rechaka gooit alle verontreinigende luchten giftige stoffen uit het lichaam en kumbhaka verspreidt de energie door het lichaam.’
Maar de pranayama brengt meer.  Adembeheersing is de adem stil laten worden, maar daarmee ook de wervelingen in de geest.  De stilte is op het punt tussen de in- en de uitademing en andersom. Dit wordt kumbhaka  genoemd (de verstilling op het punt dat de ademhaling zich omkeert) Dit is een stilte pauze en biedt een mogelijkheid tot transformatie.

 

Denk eens over het volgende na. Misschien bevinden we ons op dit moment wel in zo’n gewijde pauze: het punt van transformatie
waarop de langdurige, misschien wel materialistische inademing van de mensheid overgaat in een prachtige, helende uitademing.


De aarde heeft moeite gehad met ademen en je zou kunnen zeggen dat dat ook voor ons geldt.  Deze fase is een kans om het langzamer aan te doen, waar we misschien nu wel toe gedwonen worden, ons leven op eenvoudigere manieren te koesteren en om onze wereld nieuw leven in te blazen.

 

We hebben als maatschappij en als soort zoveel tot ons genomen.  Natuurlijke hulpbronnen, fastfood, materiele zaken. We zitten propvol en kunnen niets meer in ons opnemen, ervaren en verwerken. Het is tijd om de adembeheersing om te keren en te genieten van het
moment van verstilling dat net voor dat omkeerpunt ligt. Daarna ademen we voorzichtig uit, bevrijden we ons van alles wat in de
weg is gaan zitten voordat we ons klaarmaken voor een andere manier van ademen.

 

Natuurlijk is het niet de bedoeling dat de pauzes voor altijd duren. Je wordt altijd weer gedwongen, vanuit de natuur, om weer in- of uit te ademen. Om in actie te komen (karma yoga)  Maar als we onze adem lang genoeg inhouden, kan die ons een nieuw soort bewustzijn
geven. Eentje die duidelijk is en duurzaam, vanuit ont-spanning.

 

 


 »